ad 6

4. Zdarzenia niepożądane. Osiem osobników w każdej grupie (12 procent) zostało przedwcześnie wycofanych z leczenia z powodu nieprawidłowości w wartościach laboratoryjnych lub innych zdarzeń niepożądanych, a wskaźniki były podobne do tempa przedwczesnego wycofania w badaniach pacjentów z monowinfekcją HCV, którzy otrzymali podobne leczenie.12, 13 Spośród 16 takich osób 3 odmówiło dalszego udziału, a zmarło z przyczyn niezwiązanych z infekcją lub leczeniem HCV. Pozostałe 12 osób zostało wycofanych z badania z powodu problemów neuropsychiatrycznych (głównie depresji) lub konieczności radzenia sobie z wieloma objawami i objawami oraz nieprawidłowymi wartościami laboratoryjnymi. Podobna liczba pacjentów w każdej grupie miała objawy grypopodobne stopnia 2 lub 3 i depresję stopnia 2 lub 3 podczas leczenia (Tabela 4). Nie było znaczących różnic między grupami pod względem częstości spadku stężenia hemoglobiny w stopniu 2 lub wyższym; takie zmniejszenie wystąpiło u niewielu pacjentów. Liczba neutrofilów zmniejszyła się w obu grupach, szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach leczenia. Dwóch pacjentów z grupy otrzymującej peginterferon i rybawirynę przerwało leczenie z powodu neutropenii 4 stopnia (zdefiniowanej jako mniej niż 500 neutrofili na milimetr sześcienny). W sześciu innych (trzech w każdej grupie) neutropenię stopnia 4. z powodzeniem udało się z redukcją dawki, z dodatkiem hematopoetycznego czynnika wzrostu lub bez niego. Trombocytopenia 4 stopnia wystąpiła tylko u jednego osobnika w grupie otrzymującej peginterferon i rybawirynę. Chociaż obserwowano zwiększenie poziomu lipazy w stopniu 2 lub 3 u dziewięciu pacjentów w każdej grupie w ciągu pierwszych 24 tygodni, wystąpił tylko jeden klinicznie znamienny epizod zapalenia trzustki wymagający hospitalizacji i przerwanie leczenia w 16. tygodniu. Osobnik otrzymał również didanozynę. Spośród 18 osób z podwyższeniem lipazy o stopniu 2 lub wyższym, tylko 4 przyjmowało didanozynę. U jednego pacjenta odnotowano pojedynczy wzrost stężenia mleczanu w 3 ml, ale nie wymagało to przerwania leczenia. Jeden pacjent zmarł z powodu powikłań związanych z chorobą Hodgkina; to wydarzenie było uważane za niezwiązane z badanymi lekami. Nie było chorób definiujących AIDS.
Wpływ na kontrolę choroby HIV
Mediana liczby komórek CD4 spadła z wejścia do 24 tygodnia w obu grupach (o 130 komórek na milimetr sześcienny w grupie otrzymującej peginterferon i rybawirynę oraz o 103 komórek na milimetr sześcienny w grupie otrzymującej interferon i rybawirynę, P = 0,04); jednak odsetek komórek CD4 rzeczywiście wzrósł w obu grupach (odpowiednio o 3,5% i 3,0%). W przypadku pacjentów, którzy kontynuowali leczenie do 48 tygodnia, bezwzględna liczba komórek CD4 nie zmniejszała się dalej i powracała do wartości wyjściowych 24 tygodnie po zakończeniu leczenia.
W sumie 119 pacjentów miało dane na temat poziomów RNA HIV-1 dostępnych na początku i w 24. tygodniu. Pięćdziesiąt cztery procent pacjentów w grupie otrzymującej interferon i rybawirynę i 52 procent pacjentów z grupą otrzymującą peginterferon i rybawirynę miało niewykrywalny poziom wirusa HIV -1 RNA za każdym razem. Kolejne 29 procent w każdej grupie miało wykrywalne poziomy RNA HIV-1 w obu okresach. Sześć procent badanych w grupie otrzymującej interferon i rybawirynę oraz 5 procent pacjentów otrzymujących peginterferon i rybawirynę miało niewykrywalny poziom wyjściowy i wykrywalne poziomy RNA HIV-1 po 24 tygodniach
[patrz też: ambrisentan, dienogest, busulfan ]
[więcej w: deka sterydy, opatanol cena, glukometr optium xido ]