Monoterapia cetuksymabem i Cetuximab plus irinotekan w opornym na irynotekanach przerzutowym raku okrężnicy i odbytnicy

Receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), który bierze udział w szlakach sygnałowych, które są zderegulowane w komórkach nowotworowych, często pojawia się na komórkach raka okrężnicy i odbytnicy. Cetuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym, które swoiście blokuje EGFR. Porównaliśmy skuteczność cetuksymabu w połączeniu z irynotekanem z cetuksymabem samym w przerzutowym raku jelita grubego, który był oporny na leczenie irinotekanem. Metody
Losowo przydzielono 329 pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby podczas lub w ciągu trzech miesięcy po leczeniu w schemacie opartym na irynotekanie w celu otrzymania cetuksymabu i irinotekanu (w tej samej dawce i schemacie, jak w schemacie leczenia wstępnego [218 pacjentów]) lub monoterapii cetuksymabem (111). pacjenci). W przypadku progresji choroby dozwolone było dodanie irynotekanu do monoterapii cetuksymabem. Pacjentów oceniano radiologicznie pod kątem odpowiedzi nowotworu i oceniano również czas do progresji guza, przeżycia i skutków ubocznych leczenia.
Wyniki
Szybkość odpowiedzi w grupie leczenia skojarzonego była znacząco wyższa niż w grupie z monoterapią (22,9% [przedział ufności 95%, 17,5 do 29,1%] vs 10,8% [przedział ufności 95%, 5,7 do 18,1%], P = 0,007). Mediana czasu do progresji była istotnie większa w grupie leczenia skojarzonego (4,1 wobec 1,5 miesiąca, P <0,001 w teście log-rank). Mediana czasu przeżycia wyniosła 8,6 miesiąca w grupie leczenia skojarzonego i 6,9 miesiąca w grupie z monoterapią (p = 0,48). Efekty toksyczne występowały częściej w grupie leczenia skojarzonego, ale ich nasilenie i częstość były podobne do tych, których można by się było spodziewać po saminotekanie.
Wnioski
Cetuksymab wykazuje istotną klinicznie aktywność, gdy stosuje się go w monoterapii lub w skojarzeniu z irynotekanem u pacjentów z opornym na irynotekan nowotworem jelita grubego.
Wprowadzenie
W ostatniej dekadzie mediana czasu przeżycia wśród pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego wzrosła z 12 miesięcy do około 18 do 21 miesięcy, głównie z powodu wprowadzenia irynotekanu i oksaliplatyny. Irinotekan (półsyntetyczna kamptotecyna, która hamuje topoizomerazę I) i oksaliplatynę (związek platyny trzeciej generacji) są szeroko stosowane w połączeniu z fluorouracylem i leukoworyną jako leczenie pierwszego rzutu w zaawansowanym raku jelita grubego.1-5 Sam irynotekan może również dawać korzyści pacjenci z rakiem jelita grubego odpornymi na leczenie fluorouracylem, 6,7 i oksaliplatyną mogą być skuteczni u pacjentów z chorobą oporną na leczenie irynotekanem.
Receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), członek rodziny receptorów ErbB, jest istotny w przypadku raka okrężnicy i odbytu, ponieważ ekspresja lub regulacja w górę genu EGFR występuje w 60 do 80 procentach przypadków. 9-11 Ponadto, ekspresja genu jest związane ze słabym przeżyciem.12,13 Gdy nieaktywny, EGFR jest monomerem, ale po związaniu przez naskórkowy czynnik wzrostu lub transformujący czynnik wzrostu . (TGF-.), tworzy on homodimery lub heterodimery z innym członkiem rodziny receptorów ErbB. Dimeryzacja aktywuje wewnątrzkomórkowy region kinazy tyrozynowej EGFR, powodując autofosforylację i inicjowanie kaskady zdarzeń wewnątrzkomórkowych.14 Szlak sygnałowy EGFR reguluje różnicowanie, proliferację, migrację, angiogenezę i apoptozę komórek, z których wszystkie ulegają deregulacji w komórkach nowotworowych.15 Cetuksymab (Erbitux, Merck i Imclone Systems) jest chimerycznym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, które wiąże się z EGFR o wysokiej swoistości i większym powinowactwie niż którykolwiek z naskórkowego czynnika wzrostu lub TGF-., blokując tym samym indukowaną ligandem fosforylację EGFR
[podobne: bifidobacterium, ceftriakson, anakinra ]
[podobne: nfz kielce praca, gimnazjum zagórz, płyn w worku osierdziowym ]