Mutacja okołoporodowego łańcucha ciężkiego miozyny powiązanego z wariantem złożonym Carneya ad

Takie przykurcze rąk i żuchwy są spowodowane skróceniem mięśni ścięgien zginacza; podobne przykurcze kończyn dolnych powodują również deformację stóp. 12-14 Zespół trismus-pseudocamptodactyly jest chorobliwą autosomalną dominującą cechą o zmiennej ekspresji, ale o wysokiej penetrance.2,13-17 U tych pacjentów trismus komplikuje opiekę stomatologiczną, karmienie w okresie niemowlęcym, oraz intubacja do znieczulenia, a pseudokamra-dekodertyka upośledza sprawność manualną, co powoduje niepełnosprawność zawodową i społeczną. Wielu pacjentów wymaga chirurgicznej korekty przykurczów. Ostatnio okazało się, że mutacje w białkach kurczliwych powodują inne zespoły dystroficznej artrogrypozy: mutacje w troponinach I i T stwierdzono w typie 2B, 18,19 i mutacja P-tropomiozyny stwierdzono w typie 1.18. Mutacja w miozynie IIa powoduje włączenie – miopatia ciała, czasami związana z przykurczami stawów.20 Staraliśmy się zidentyfikować zespół trismus-pseudocamptodaktylny związany z komórkowymi guzami śluzowymi jako odmienną postacią kompleksu Carney (CNC-TPC) w celu wykorzystania technik genetycznych do zdefiniowania molekularnych przyczyn obu chorób. hepatogeneza serca i deformacja szkieletu.
Metody
Ocena kliniczna
Duża rodzina z rodzinnym śluzakiem serca i zespołem trismus-pseudocamptodaktyla (Family YK, zwana dalej Rodziną w tym artykule) została zidentyfikowana i klinicznie oceniona wraz z dwiema rodzinami z trismusem i pseudokamptodaktylą (rodziny MN i MBB, zwane dalej Rodziny 2 i 3 w tym artykule). Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników zgodnie z instytucjonalną radą przeglądową Weill Medical College. Uczestnicy byli oceniani na podstawie jednego lub więcej z następujących: historii, badań fizycznych i echokardiografii przezklatkowej; wszystkie oceny przeprowadzono bez znajomości genotypu uczestnika. Otrzymano próbki krwi obwodowej, śliny lub obu.
Analizy genetyczne
Wyizolowano limfocyty obwodowe i ustalono linie limfoblastoidalne za pomocą transformacji Epsteina-Barra. 87,8 Genomowe DNA izolowano z limfoblastów (QIAamp, Qiagen) i śliny (Buccal Cell Kit, Gentra). Początkowe genotypowanie przeprowadzono za pomocą mikrosatelitów (ABI Prism Linkage Mapping Set wersja 2, Applied Biosystems) za pomocą automatycznego sekwencera (ABI 377) i przeanalizowano za pomocą oprogramowania GeneScan wersja 3.0 i Genotyper wersja 2.0. Inne genotypowanie przeprowadzono przy użyciu wyznakowanych fosforanem mikrosatelitów7, stwierdzonych z Decode21 i Human Genome Project.22 Zastosowano oprogramowanie Linkage 5.1, z penetracją 0,90, częstością alleli choroby 0,001 i częstościami alleli mikrosatelitycznych określonymi w Bazy danych Human Genome Project.22
Mutational Analizy
Esemy kandydata-genu z ciężkich łańcuchów miozyny (MYH1, MYH2, MYH4 i MYH8) zamplifikowano za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) z użyciem flankujących intronów intronowych wymienionych w Tabeli Dodatkowego Załącznika (dostępny z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Amplicony poddano dwukierunkowemu sekwencjonowaniu za pomocą automatycznego sekwencera (ABI 3100) przy użyciu terminatorów BigDye (Applied Biosystems)
[więcej w: dekstrometorfan, ambrisentan, klimakterium ]
[hasła pokrewne: monoterapia, dezaftan control, gimnazjum w zagórzu ]