syrop na kaszel oskrzelowy dla dzieci

Ponadto zaobserwowano, że długość telomerów zmniejsza się wraz z wielokrotnym przeszczepem HSC (14), a HSC od myszy z ukierunkowanym zakłóceniem telomerazowej telomerazy o odwrotnej transkryptazie ulegają przedwczesnemu starzeniu (15). Blokada interakcji CXCL12 / CXCR4 odwraca brak potencjału wszczepiania HSC S / G2 / M Chociaż zidentyfikowano kilka szlaków sygnałowych, które wpływają na proliferację HSC, wiele prób rozszerzenia populacji komórek macierzystych in vitro w dużej mierze zakończyło się niepowodzeniem. Po części może to odzwierciedlać niedostateczną rekapitulację interakcji międzykomórkowych między komórkami a komórkami, które okazały się prawie 3 dekady temu, aby być ważnymi dla losu HSC (16). Tak więc podziałowi komórek macierzystych w systemach ex vivo, które nie posiadają autentycznych hematopoetycznych wskaźników mikrośrodowiskowych, najczęściej towarzyszy proliferacja, która prowadzi do różnicowania komórek macierzystych. Niedawno opisano nowe strategie prowadzące do pozornie ulepszonej ekspansji HSC ex vivo, choć na ogólnie umiarkowanych poziomach (patrz odnośnik 17). Strategie te obejmują zastosowanie bardziej wyrafinowanych kombinacji cytokin z użyciem (które mają) białek sprzyjających proliferacji HSC przy mniejszym różnicowaniu; blokowanie szlaków sygnałowych, takich jak TGF-y; hamowanie zależnych od cyklin inhibitorów p21Cip1 / Waf1 i p27Kip1; hamowanie dipeptydazy CD26 lub GTPaz Rho; zwiększoną ekspresję lub funkcję szlaków HoxB4, Notch lub (3-kateniny; oraz modyfikację mikrośrodowiska krwiotwórczego przez nadekspresję lub infuzję parathormonu osteoblastów. Ponadto Bowie i in. (6) pokazują, że ekspresja ligandu chemokiny CXC 12 (CXCL12, określany również jako czynnik z komórek zrębowych [SDF-1]) jest zwiększona w HSC podczas cyklu komórkowego. Lataillade i in. (18) poprzednio sugerowali, że ekspresja HSC CXCL12 tłumiła apoptozę i promowała przejście w cyklu komórkowym przez mechanizm autokrynny / paracynowy. Uważa się, że CXCL12 działa jako kluczowy chemoatraktant HSCs poprzez receptor chemokiny CXC 4 (CXCR4) w obrębie mikrośrodowiska szpiku kostnego. Ponadto Bowie i in. pokazują, że podawanie pretransplantu SDF-1G2, antagonisty interakcji CXCL12 / CXCR4, odwracało wszczepienie defektów HSC w S / G2 / M podczas przeszczepu (Figura i odnośnik 6). Te odkrycia mogą sugerować, że mikrolokalizacja przeszczepionych HSC do określonych niszy szpiku kostnego. które mogą być potrzebne do aktywacji programu samoodnawiania. zależy od siły gradientu CXCL12, w którym komórki napotykają w przestrzeni szpiku kostnego. Warto zauważyć, że ta blokada interakcji CXCL12 / CXCR4 przez SDF-1G2 podawana dożylnie wydaje się działać tylko w krwi obwodowej, oszczędzając szpik kostny
[więcej w: dezaftan control, płyn w worku osierdziowym, dysplazja włóknisto mięśniowa ]